Na mej duszy strunach. Pieśni młodopolskie CD

Katarzyna Wiwer (sopran) śpiewaczka i propagatorka kultury, tłumaczka książki „Historia śpiewu”, pedagog śpiewu. Jest absolwentką Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Jej zainteresowania muzyczne są bardzo szerokie. Swobodnie porusza się w stylistyce od monodii średniowiecznej (Hildegarda z Bingen) i śpiewu chorałowego, poprzez dzieła od renesansu i baroku, po klasyczny repertuar kantatowo-oratoryjny. Ma w swoim repertuarze utwory Dowlanda, Zieleńskiego i Monteverdiego, pieśni Purcella i inne barokowe pieśni angielskie, liczny wybór kantat Buxtehudego i Bacha, dzieła oratoryjne Haendla, Mozarta, Haydna oraz wiele innych. Na swoim koncie ma wiele prawykonań, zarówno utworów nowych, jak i pierwszych, czasem po setkach lat, współczesnych wykonań utworów z dziedziny muzyki dawnej (m.in. archiwalia jasnogórskie, podolinieckie, staniąteckie, wawelskie i inne). Pasją Katarzyny Wiwer jest również pieśń. Oprócz standardowego repertuaru pieśni Schuberta, Chopina, Szymanowskiego, Rodriga, eksploruje również mniej znany repertuar odkrywając zapomniane perły – pieśni Michała Kleofasa Ogińskiego, Jerzego Sztwiertni, kompozytorów młodopolskich, jak Juliusz Wertheim, Bolesław Raczyński, czy Jerzy Gablenz, aranżacje tradycyjnych pieśni szkockich, aż po utwory pisane specjalnie dla niej. W swoim portfolio posiada wiele autorskich recitali i programów koncertowych, których temat spaja sztukę słowa i muzyki w intrygującą całość. W programach tych śpiewaczka współpracuje ze znakomitymi muzykami kameralistami, jak Irena Davidson, Joanna Solecka, Agnieszka Kaczmarek-Bialic, Andrzej Zawisza, Henryk Kasperczak, Marek Szlezer, czy Michał Rot. Ciekawym wydarzeniem ostatniego czasu było przygotowanie wraz z kwartetem smyczkowym The Time Quartet programu z pieśniami Wacława Geigera do tekstów poetyckich w gwarze podhalańskiej. Płyta CD z tym programem ukazała się latem 2022 roku. Obecne nagranie jest efektem wspólnych z Markiem Szlezerem poszukiwań i fascynacji kręgiem młodopolskich artystów krakowskich.
Katarzyna Wiwer współpracowała z wieloma zespołami m.in: Lute Duo, Flores Rosarum, Gusto NON Barbaro, Polską Orkiestrą XVIII wieku, The Time Quartet, Celtic Triangle, Capellą Cracoviensis, Tatrzańską Orkiestrą Klimatyczną, jest również założycielką zespołów Donne Armoniche oraz Scepus Baroque, z którymi realizuje wiele muzycznych pomysłów i autorskich programów koncertowych.
W roku 2020 w ramach stypendium twórczego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zajmowała się tekstami Kancjonałów staniąteckich. W 2021 roku ukazała się na rynku polskim znakomita książka Johna Pottera i Neila Sorrella „Historia śpiewu” w jej przekładzie (Astraia, Kraków 2021).

Marek Szlezer (fortepian) (ur. 1981) jest jednym z najczęściej koncertujących polskich pianistów. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku lat pięciu. Jego karierę zainicjowało zdobycie w wieku lat 12 Grand Prix na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Rzymie.
Kształcił się w École Normale de Musique w Paryżu, Akademii Muzycznej w Krakowie oraz Chapelle Musicale Reine Elisabeth w Belgii pod kierunkiem Stefana Wojtasa, Ewy Bukojemskiej, Abdela Rahmana El Bacha, Dymitra Bashkirova oraz Marcelli Crudeli. Jest stypendystą fundacji polskich i zagranicznych, a także Miasta Krakowa oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Korzystał z porad artystycznych m.in. A. Ciccoliniego, F. Ts’onga, K. Kennera, M. Presslera i H. Czerny-Stefańskiej.
Marek Szlezer jest laureatem wielu znaczących konkursów krajowych i międzynarodowych. Był wielokrotnie nagradzany za swoje interpretacje utworów Fryderyka Chopina, otrzymał m.in.: I nagrodę na konkursie Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie oraz nagrodę specjalną Wydania Narodowego na. W noc wejścia Polski do Unii Europejskiej miał zaszczyt grać recital na oryginalnym fortepianie kompozytora. Koncertował w takich salach, jak: Carnegie Hall, Concertgebouw, Palais des Beaux-Arts, Wigmore Hall, St. Martin-in-the-fields, Salle Cortot, Seoul Arts Center, NCPA w Mumbaju i Palacio de Bellas Artes w Meksyku. Prowadził wykłady oraz występował z koncertami na wielu prestiżowych uczelniach m.in. Cambridge University, Columbia University, Indiana University Bloomington, University of Chicago, University of Southern California, UNAM, UNICAMP, Uniwersytecie Sao Paulo, Konserwatorium Królewskim w Brukseli.
Jest aktywnie zaangażowany w promocję muzyki polskiej w kraju i za granicą dokonując licznych odkryć i prawykonań utworów kompozytorów polskich. Dzięki jego inicjatywie doszło m.in. do wydania i prawykonania Koncertu fortepianowego na lewą rękę Aleksandra Tansmana oraz dzieł Jadwigi Sarneckiej. Dedykowane mu utwory kompozytorów współczesnych zostały wydane dla prestiżowych wydawnictw jak m.in. Universal Edition, Sikorski Verlag, Boosey&Hawkes i PWM. Jest autorem licznych opracowań dzieł fortepianowych kompozytorów polskich opublikowanych przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne i wydawnictwo Eufonium oraz publikacji książkowych i artykułów o muzyce polskiej. Wydał wiele płyt kompaktowych, m.in. dla firm Warner, DUX, EMI, Amadeus i Moderato z muzyką solową i kameralną zbierając przychylne recenzje w prestiżowych magazynach i czasopismach (m.in. Gramophone, Diapason, Kulturspiegel, Klassik, The Strad, Pizzicato, Fanfare, American Record’s Guide). Otrzymał za nie wiele prestiżowych nagród m.in.: dwukrotnie nagrodę francuskiej krytyki muzycznej „La Clef de ResMusica”, Gramophone Editor’s Choice, 5 du Diapason, Selection ClicMag, Prix de la SACD, Global Music Awards Outstanding Achievement, tytuł płyty miesiąca Musicweb International oraz wyróżnienie „Płyta roku 2017” magazynu Hi-fi. Był wielokrotnie nominowany do Polskich Nagród Fonograficznych FRYDERYK oraz do International Classical Music Awards. W 2024 roku wraz z Janem Kalinowskim otrzymał Złoty Dyplom w kategorii Zespół Kameralny oraz Brązowy Dyplom w kategorii Płyta Fonograficzna IV Międzynarodowego Konkursu „Muzyczne Orły”. Za swoją działalność na rzecz muzyki polskiej został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.